دنياي پر از تنهايي من
دوستان عيب كنندم كه چرا دل به تو دادم× بايد اول به تو گفتن كه چنين خوب چرايي؟
سـرد اسـت و مـن تـنهایـم “چـه جمـلـه ای
پــــر از کـلیـشه
پــــر از تـهـوع
جـای ِ گـرمی نـشستـه ای و می خـوانـی
” ســرد اسـت “............
یـخ نمـی کنـی
حـس نـمی کنـی
کـه مـن بـرای ِ نـوشتـن ِ همیـن دو کلمـه
چـه سرمایـی را گـذرانـدم........!!