بایاتی

عاشیقین هاراییندان / ائل یاتماز هاراییندان

گونده بیر کرپیچ دوشور / عومرومون ساراییندن

لالای دیدم یاتاسان / قیزیل گوله باتاسان

قیزیل گولون ایچینده / شیرین یوخو تاپاسان

عزیزیم کاساد اولماز / مرد الی کاساد اولماز

یوز نامردین چوره یین / دوغراسان کاسا دولماز

بایاتی

آغلارام آغلار کیمی‌ / دردیم وار داغلار کیمی‌

خزان اولدوق توکولدوق / وئرانا باغلار کیمی‌

سوتک آرخا دولاندیم / ساپ تک چارخا دولاندیم

ظالیم فلک الیندن / قورخا قورخا دولاندیم

شکم که سرازیر میشود...

شکم که سرازیر میشود...دیری نمیپاید که یخ میزند، عجب سرد است هوای نبودنت.........

مصر وجودت را پایمال زلیخای هوس نکن! یوسف دل را بی غمکده ی یعقوب به کلافی نمی خرند!

 

 

 

دوست دارم كه بماني...

 

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست
گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست
باید که سفر کرد به محبوب رسیدن
اما نتوان کرد دگر قافله ای نیست

 

دوست دارم كه بماني...

كاش ميشد كه بماني...

ميشود يعني بماني...؟

فكر اين هستي بماني...؟

 

تضمین شعری از سعدی توسط استاد شهریار

 

ای که از کلک هنر نقش دل انگیز خدایی

حیف باشد مه من کاین همه از مهر جدایی

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی

«من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی»

" شعر خيلي فوق العاده ايه من كه عاشقشم...غزلهاي سعدي بهترين و عاشقانه ترين غزلهاي دنيان...حالا وقتي پاي شهريار شعر ايران هم بياد وسط ديگه نور علي نور ميشه"

 

 

ادامه نوشته

يادم نميره رفتنش...

 

يادم نميره رفتنش برام يه دنيا غم آورد

منو تو خونه جاگذاشست و باخودش نبرد

بايد ببخشمش يا نفرينش كنم خدا

يا اينكه از غمش بسوزم اينجا سرد وبي صدا؟

دل رو به هيچكس نميدم

اين جوري ميدونم كه من دل نگرون نميمونم

 تو چشماي هيچكسي من شعر سفر نميخونم

بهتره تنها سر كنم ،اينجوري خيلي بهتره

وقتي كه عشقي نباشه، حسرت و غصه كمتره...

دریا ائله دیم

 

ترکی بیر چشمه ایسه، من اونی دریا ائله دیم

بیر سویرق معرکه نی محشر کبرا ائله دیم

بیر ایشیلتیدی سها اولدوزی تک گورسنمز

گوز یاشیلما من اونی عقد ثریا ائله دیم

امیدیم وار که بو دریا هله اقیانوس اولا

اونا ضامن بو زمینه که مهیا ائله دیم

عرفانا چاتماسا شعر و ادب ابقا اولماز

من ده عرفانه چاتیب شعریمی ابقا ائله دیم

ابدیتله یاناشدیم دوغولا حافظه تای

شیرازین شاهچراغین تبریزه اهدا ائله دیم

ترکی نین جانینی آلمیشدی حیاسیز طاغوت

من حیات آلدیم اونا، حق ایچون احیا ائله دیم

(فیض روح القدس) اولدی مددیم حافظ تک

من ده حافظ کیمی اعجاز مسیحا ائله دیم

قمه قداره لر آغزیندا دیل اولمیشدی سوگوش

من سه وینج ائتدیم اونی، خنجری خرما ائله دیم

ایندی گویلرده گوزل صفله صفا ایله گزیر

منجلابلاردا اوزن اردگی دورنا ائله دیم

باخ که(حیدر بابا)افسانه تک اولموش بیر قاف

من کیچیک بیر داغی سر منزل عنقا ائله دیم

بوردا(روشن ضمیرین)ده هنرین یاد ائده لیم

من اون دا قلمین طوطی گویا ائله دیم

نه تک ایراندا منیم ولوله سالمیش قلمیم

باخ که ترکیه ده، قافقازدا نه غوغا ائله دیم

باخ که تهراندا نه شاعرلری شیدا ائله دیم

هم(سهندیه) سهندین داغین ائتدی باش اوجا

هممن ئوز قارداشیمین حقینی ایفا ائله دیم

آجی دیللرده شیرین ترکی اولوردی حنظل

من شیرین دیللره قاتدیم اونی حلوا ائله دیم

هر نه قالمیشدی کئچنلردن اونا بال پتگی

اریدیب موملو بالین شهد مصفا ائله دیم

ترکی، واللاه، آنالار اوخشاغی، لایلای دیلی دیر

دردیمی من بو دوا ایله مداوا ائله دیم

شهریار، حیف ساووخدیر بو دگیرمان هله ده

دارتماغا یوخدی دنی، من ده مدارا ائله دیم

استاد شهریار

ناز ایله میسن!

چوخلار انجیکدی کی، سن اونلارا ناز ایله میسن

من ده اینجیک کی، منیم نازیمی آز ایلمه میسن

ائتمیسن نازی بو ویرانه کؤنولده سلطان      

ائوین آباد اولا، درویشه نیاز ایله میسن

هر باخیشدا چالیبان کیپریگی مضراب کیمی

بیر قولاق وئر بو سینیق قلبی نه ساز ایله میسن؟

باشدان آچ یایلیغی افشان ایله سوسن- سنبل

سن بیزیم بایراممیزسان قیشی یاز ایله میسن

سن گون اول، قوی غم میز داغدا قار اولسون، اریسین

منیم آنجاق ایشیمی سوز و گداز ایله میسن

من بو معناده غزل یازمالی حالیم یوخدی

سن جوجوق تک قوجانی فرفره باز، ایله میسن

کاکلی باشدا بوروب باغلامیسان تاج کیمی

او قیزیل ساچدان اونا، گوللی قوتاز ایله میسن

سینه بیر دشت مغان دیر، قوزی یان- یانه یاتیب

منیم آغلار گوزومی اوردا آراز ایله میسن

بو گوزللیک کی جهاندا سنه وئرمیش تانری

هر قدر ناز ائله سن ایله، کی آز ایله میسن

من بو سوز یله آتدین، آرالاندین بیلیرم

آرانی بیر پارا نامردیله ساز ایله میسن

دستماز ایله دیگین چشمه،مسیحا قانی دیر

بیلمیرم هانسی کلیساده نماز ایله میسن؟

من«عشیران» اوخوسام، پنجه«عراق» اوسته گزه ر

گوزلیم، «ترک» اولالی، ترک «حجاز» ایله میسن

تازا شاعر، بوده نیز هر نه باخیرسان دیبی یوخ

چوخ اوزاتسان بوغازی، اوردهگی قاز ایله میسن

بسکه زلف و خط خالین قوپالاغین گؤتدون

زلفعلی نین باشینی آزقالا داز ایله میسن

گل! منیم ایسته دیگیم کعبه ییخیلماز، اوجالار

باشدادا کژ گئده سن، دیبده تراز ایله میسن

خط و خالیندن آلیب مشقیمی قرآن یازارام

بو حقیقت له منی، اهل مجاز ایله میسن

منی، دان اولدوزی، سن یاخشی تانیرسان که سحر

افقی خلوت ائدیب رازو نیاز ایله میسن

«شهریار»ین داغیلیب، داغدا داشا دالدالانیب

ئوزون انصاف ایله، محمودی ایاز ایله میسن

استاد شهریار

انس و جن

بار الها سن بیزه وئر بو شیاطین دن نجات

انسانین نسلین کسیب، وئر انسه بو جین دن نجات

بیزدن آنجاق بیر قالیرسا، شیطان آرتیب مین دوغوب

هانسی رؤیا ده گؤروم من، بیر تاپا مین دن نجات

بئش مین ایلدیر بو سلاطینه گرفتار اولموشوق

دین ده گلدی، تاپمادیق بیز بو سلاطین دن نجات

بیر یالانچی دین ده اولموش شیطانین بیر مهره سی

دوغرو بیر دین وئر بیزه وئر بو یالان دین دن نجات

هر دعا شیطان ائدیر، دنیا اونا آمین دئییر

قوی دعا قالسین، بیزه سن وئر بو آمین دن نجات

ارسینی تندیرلرین گوودوشلاریندا اویناییر

کیمدی بو گودوشلارا وئرسین بو ارسیندن نجات

یا کرم قیل، کینلی شیطانین الیندن آل بیزی

یا کی شیطانین اؤزون وئر بیرجه بو کین دن نجات

اؤلدورور خلقی، سورا ختمین توتوب یاسین اوخور

بار الها خلقه وئر بو حوققا یاسین دن نجات

دینه قارشی(بابکی- افشینی) بیر دکان ائدیب

بارالها دینه، بو بابکدن، افشین دن نجات

(ویس و رامین) تک بیزی رسوای خاص و عام ائدیب

ویس ده اولساق، بیزه یارب بو رامین دن نجات

شوروی دن ده نجات اومدوق کی بیر خیر اولمادی

اولماسا چای صاندیغیندا قوی گله چین دن نجات

من تویوق تک، اؤزنینیمده دوستاغام ایللر بویی

بیر خوروز یوللا تاپام من بلکه بو نیندن نجات

«شهریارین» دا عزیزیم بیر توتارلی آهی وار

دشمنی اهریمن اولسون، تاپماز آهین دن نجات

استاد شهریار

انس و جن

بار الها سن بیزه وئر بو شیاطین دن نجات

انسانین نسلین کسیب، وئر انسه بو جین دن نجات

بیزدن آنجاق بیر قالیرسا، شیطان آرتیب مین دوغوب

هانسی رؤیا ده گؤروم من، بیر تاپا مین دن نجات

بئش مین ایلدیر بو سلاطینه گرفتار اولموشوق

دین ده گلدی، تاپمادیق بیز بو سلاطین دن نجات

بیر یالانچی دین ده اولموش شیطانین بیر مهره سی

دوغرو بیر دین وئر بیزه وئر بو یالان دین دن نجات

هر دعا شیطان ائدیر، دنیا اونا آمین دئییر

قوی دعا قالسین، بیزه سن وئر بو آمین دن نجات

ارسینی تندیرلرین گوودوشلاریندا اویناییر

کیمدی بو گودوشلارا وئرسین بو ارسیندن نجات

یا کرم قیل، کینلی شیطانین الیندن آل بیزی

یا کی شیطانین اؤزون وئر بیرجه بو کین دن نجات

اؤلدورور خلقی، سورا ختمین توتوب یاسین اوخور

بار الها خلقه وئر بو حوققا یاسین دن نجات

دینه قارشی(بابکی- افشینی) بیر دکان ائدیب

بارالها دینه، بو بابکدن، افشین دن نجات

(ویس و رامین) تک بیزی رسوای خاص و عام ائدیب

ویس ده اولساق، بیزه یارب بو رامین دن نجات

شوروی دن ده نجات اومدوق کی بیر خیر اولمادی

اولماسا چای صاندیغیندا قوی گله چین دن نجات

من تویوق تک، اؤزنینیمده دوستاغام ایللر بویی

بیر خوروز یوللا تاپام من بلکه بو نیندن نجات

«شهریارین» دا عزیزیم بیر توتارلی آهی وار

دشمنی اهریمن اولسون، تاپماز آهین دن نجات

استاد شهریار

تا ابد خدا

ای بر سَریر مُلک اَزل تا ابد خدا

وصف تو از کجا و بیان من از کجا

تنها تویی که هستی و غیر از تو هیچ نیست

ای هرچه هست و نیست به تنهایی‌ات گوا

کشتی‌شکسته، دست ز جان شوید، از تو نه

آنجا که عاجز آمده، تدبیر ناخدا

آنجا که دست هیچ‌کسش نیست دستگیر

مسکین دل شکسته، تو را می‌کند صدا

ای جذبه محبت تو مِحور وجود

بی‌جود جذبه‌های تو، اجزا ز هم جدا

یارب تجلّی تو، به غیب و شهود چیست

جز جان و تن نواختن از هدیه هدی

ورنه به کبریای تو نبود عیارسنج

نه زهد ابن‌اَدهم و نه کفر بوالعلا

یارب به بنده چشم‌ و دلی ده خدای‌بین

تا عرش و فرش آینه بیند خدانما

یارب به کشور سخنم شهریار کن

ای خسروان به خاک درت کمترین گدا

شهریار

پیام به انشتن

  

انشتن یک سلام ناشناس البته  می‌بخشی،

دوان در سایه روشن‌های یک مهتاب خلیایی

نسیم شرق می‌آید، شکنج طرّه‌ها افشان

فشرده زیر بازو شاخه‌های نرگس و مریم

از آن‌هایی که در سعیدیه‌ی شیراز می‌رویند

زچین و موج دریاها و پیچ و تاب جنگل‌ها

دوان می‌آید و صبح سحر خواهد به سر کوبید

در خلوت سرای قصر سلطان ریاضی را.

***

درون کاخ استغنا، فراز تخت اندیشه

سر از زانوی استغراق خود بردار

به این مهمان که بی‌هنگام و ناخوانده است، دربگشا

اجازت ده که با دست لطیف خویش بنوازد،

به نرمی چین پیشانی افکار بلندت را

به آن ابریشم اندیشه‌هایت شانه خواهد زد

نبوغ شعر مشرق نیز با آیین درویشی

به کف جام شرابی از سبوی حافظ و خیام

به دنبال نسیم از در رسیده می‌زند زانو

که بوسد دست پیر حکمت دانای مغرب را

***

انشتن آفرین بر تو،

خلاء با سرعت نوری که داری، در نوردیدی

زمان در جاودان پی شد، مکان در لامکان طی شد

حیات جاودان کز درک بیرون بود پیدا شد

بهشت روح علوی هم که دین می‌گفت جز این نیست

تو با هم آشتی دادی جهان دین و دانش را

انشتن ناز شست تو!

نشان دادی که جرم و جسم چیزی جز انرژی نیست

اتم تا می‌شکافد جزو جمع عالم بالاست

به چشم موشکاف اهل عرفان و تصوّف نیز

جهان ما حباب روی چین آب را ماند

من ناخوانده دفتر هم که طفل مکتب عشقم،

جهان جسم، موجی از جهان روح می‌دانم

اصالت نیست در مادّه

***

انشتن صد هزار احسنت و لیکن صد هزار افسوس

حریف از کشف و الهام تو دارد بمب می‌سازد

انشتن، اژدهای جنگ...!

جهنم کام وحشتناک خود را باز خواهد کرد

دگر پیمانه‌ی عمر جهان لبریز خواهد شد

دگر عشق و محبت از طبیعت قهر خواهد کرد

چه می‌گویم!

مگر مهر و وفا محکوم اضمحلال خواهد بود؟

مگر آه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد؟

مگر یک مادر از دل «وای فرزندم» نخواهد گفت؟

***

انشتن بغض دارم در گلو دستم به دامانت

نبوغ خود به کام التیام زخم انسان کن

سر این ناجوانمردان سنگین دل به راه آور

نژاد و کیش و ملّیت یکی کن ای بزرگ استاد

زمین، یک پایتختِ امپراطوریِ وجدان کن

تفوق در جهان قائل مشو جز علم و تقوا را

***

انشتن نامی از ایران ِ ویران هم شنیدستی؟

حکیما، محترم می‌دار مهد ابن سینا را

به این وحشی تمدّن گوشزد کن حرمت ما را

انشتن پا فراتر نه جهان عقل هم طی کن

کنار هم ببین موسی و عیسی و محمّد را

کلید عشق را بردار و حلّ این معمّا کن

و گر شد از زبان علم این قفل کهن واکن

انشتن بازهم بالا

خدا را نیز پیدا کن

استاد شهریار

تضمین شعری از سعدی توسط استاد شهریار

 

 

‌ای که از کلک هنر نقش دل انگیز خدایی

حیف باشد مه من کاین همه از مهر جدایی

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی

«من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی»

مدعی طعنه زند در غم عشق تو زیادم

وین نداند که من از بهر عشق تو زادم

نغمه‌ی بلبل شیراز نرفته است زیادم

«دوستان عیب کنندم که چرا دل بتو دادم

باید اول بتو گفتن که چنین خوب چرایی»

تیر را قوت پرهیز نباشد ز نشانه

مرغ مسکین چه کند گر نرود از پی دانه

پای عشاق نتوان بست به افسون و فسانه

«‌ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه

ما کجائیم در این بهر تفکر تو کجایی»

تا فکندم بسر کوی وفا رخت اقامت

عمر، بی‌دوست ندامت شد و با دوست غرامت

سر و جان و زر و جاهم همه گو، رو به سلامت

«عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

همه سهل است تحمل نکنم بار جدایی»

درد بیمار نپرسند به شهر تو طبیبان

کس درین شهر ندارد سر تیمار غریبان

نتوان گفت غم از بیم رقیبان به حبیبان

«حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان

این توانم که بیایم سر کویت بگدایی»

گِرد گلزارِ رخ تست غبار خط ریحان

چون نگارین خطِ تذهیب به دیباچه قرآن

ای لبت آیت رحمت دهنت نفطه ایمان

«آن نه خال است و زنخدان و سر زلف پریشان

که دل اهل نظر برد که سریست خدایی»

هر شب هجر بر آنم که اگر وصل بجویم

همه چون نی به فغان آیم و چون چنگ بمویم

لیک مدهوش شوم چون سر زلف تو ببویم

«گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی»

چرخ امشب که به کام دل ما خواسته گشتن

دامنِ وصل تو نتوان برقیبان تو هشتن

نتوان از تو برای دل همسایه گذشتن

«شمع را باید از این خانه برون بردن و کشتن

تا که همسایه نداند که تو در خانه‌ی مایی»

سعدی این گفت و شد از گفتهِ خود باز پشیمان

که مریض تب عشق تو هدر گوید و هذیان

به شب تیره نهفتن نتوان ماه درخشان

«کشتن شمع چه حاجت بود از بیم رقیبان

پرتو روی تو گوید که تو در خانه‌ی مایی»

نرگس مست تو مستوری مردم نگزیند

دست گلچین نرسد تا گلی از شاخ تو چیند

جلوه کن جلوه که خورشید به خلوت ننشیند

«پرده بردار که بیگانه خود آن روی نه بیند

تو بزرگی و در آئینه‌ی کوچک ننمایی»

نازم آن سر که چو گیسوی تو در پای تو ریزد

نازم آن پای که از کوی وفای تو نخیزد

شهریار آن نه که با لشکر عشق تو ستیزد

«سعدی آن نیست که هرگز ز کمند تو گریزد

که بدانست که در بند تو خوشتر ز رهایی»

 

دو تا شعر

يادم تورا فراموش

 

با آن نگاه آرام كردي به حرف من گوش

آيا شود كه يكبار لعل لبت كنم نوش؟

آرام ميگريزي از صحنه ي خيالم

تا جان دوباره بخشي آن مرده را در آغوش

تو در درون قلبم هرروز مي درخشي

در آن دل سياهت من مي شوم فراموش

سرگرم قصه هايي بر خواب من گذر كن

من را ببين كه بي تو گشتم غريب وخاموش

اكنون دگر گذشته آن روزهاي شيرين

يادي نمانده از عشق ، عقلي نمانده يا هوش

باز از كلام تلخت اين جمله را شنيدم

" سرگرم تو نبودم ،يادم تو را فراموش..."

.................

 

كاش امشب عاشقي هم پا مي گرفت

 

كاش امشب عاشقي هم پا مي گرفت

تشنگي هم طعم دريا مي گرفت

كاش امشب كوچه هاي منتظر

يك سلام گرم از ما مي گرفت

اين سكوت تلخ دنياي من است

كاش دستت، دست دنيا مي گرفت

آسمان ابري ترين اندوه را

از دل سنگين شب ها مي گرفت

پنجره دلتنگ چشمي آشناست

كاش مي شد عاشقي پا مي گرفت

 

لست اولي

 

به روز غدير از براى كه مى‏گفت
به بالاى منبر نبى »لست اولى«
براى كه بود اينكه گرديد صادر
حديثى كه نقل است در »طير مثوى«
چرا كرد امرف سلام امامت
چرا اجر تبليغ شد حبّ قربى
كسى كاين فضايل مر او راست ثابت
كسى كاين دلايل در او هست مجرا
بود در امامت زهر غير سابق
بود در خلافت زهر غير اَحرى

ملاعبدالرزاق فياض لاهيجى

منم بنده اهل بيت نبي

   

چه گفت آن خداوند تنزيل و وحى
خداوند امر و خداوند نهى
كه من شهر علمم، عليّم در است
درست اين سخن گفتف پيغمبر است
اگر چشم دارى به ديگر سراى
به نزد نبىّ و »وصىّ« گير جاى
منم بنده اهل بيت نبى
ستاينده خاك پاى »وصىّ«

حكيم ابوالقاسم فردوسى

خم جنت

صبح سعادت دميد،عيد ولايت رسيد
فيض ازل يار شد،نوبت دولت رسيد
از كرمش بر گدا،داد همى جان فزا
گفت بخور زين هلا،كز خم جنت رسيد
احمد عزيزى:جوشش غدير از غيرت
غدير خم از غيرت بجوش است‏
ببين قرآن ناطق را خموش است
خم غدير از كف اين مى ترست‏
زانكه على ساقى اين كوثر است

حالى اردبيلى

كوثري از مي غدير خم

ساقى اى قدت طوبى،اى لبت كوثر
كوثرى ميم امروز،از غدير خم آور
آور از غدير خم،خم خمم مى كوثر
من منم بده ساغر،خم خمم بده صهبا
باده در غديرم ده،از غدير خم،خم خم‏
همچون زاهدان شهر،در غدير خم شو گم
مى ز خم وصلم ده،تا كف آورم بر لب‏
خم دل كنم دجله،دجله را كنم دريا

يحيى

جوشش غدير در رگ زمان

 

به كام دهر چشاندى ميى ز خم غدير
كه شور و جوشش آن در رگ زمان جارى است
ز چشمه‏سار ولاى تو اى خلاصه لطف‏
به جويبار زمان فيض جاودان جارى است

محمود شاهرخى

دماغت را عمل كردي و رفتي

 

مرا آن شب مچل كردي ورفتي/

رفيقم را بغل كردي ورفتي

مرا اهل دوا وچاي پر رنگ/

 مرا اهل غزل كردي ورفتي

حضورت اعتبار بازي ام بود /

چكم را بي محل كردي ورفتي

حواسم حين بازي مان كجا رفت/

اتل كردي ،متل كردي ورفتي

تو هر چه با من بيچاره كردي/

شب ماه عسل كردي ورفتي

من عادت كرده بودم به دماغت/

 دماغت را عمل كردي ورفتي

پسر به دختر

 

 

 

مويم اگر گيس بود، روغني و خيس بود/

موجب اينها فقط عشق فرنگيس بود

چون كه فرنگيس گفت ،داري اگر عشق من/

پس تو به سرعت بزن ،تيپ جديد خفن

نقره بدست از عقيق، حلقه ي انگشتري/

ريش وسيبيلت بزن شب به شب از ته به تيغ

فخر مني گر كني موي سرت را بلند/

چون كه كمي شد بلند با كش قيطان ببند

ابروي خود كن درست با نخ وموچين تيز/

خيلي مي آيد به تو گر كني اش ،رنگ نيز

رخت ولباسي بخر، دو به دويش در تضاد/

پيرهنت تنگ تنگ ،ليك ازارت گشاد

هرچه فرنگيس گفت گشت عمل مو به مو/

چون شده بي اختيار اين پسر از عشق او

بله ،به اين شكل وريخت او بدلم كرده است/

من شده ام كور عشق ،جوّ بغلم كرده است

گير داده اند...

اينجا به دل سپردن من گير داده اند

مشتي اجل به بردن من گير داده اند

اينجا هميشه آب تكان مي خورد از آب

اما به آب خوردن من گير داده اند

مانند شمع در غم تو آب مي شوم

مردم،به فرم مردن من گير داده اند

چشم انتظار دست تو اصلا نمي شوم

وقتي به شال گردن من گير داده اند

در شهر حس وحال برادر كشي پر است

گرگان به جامه ي تن من گير داده اند

دامن زدم به خون كه بدست آورم تورا

اين دستها به دامن من گير داده اند

گر پا دهد به پاي تو سر نيز مي دهم

اينجا به دل سپردن من گير داده اند

شاعر : فرامرز عرب عامري

 

 

خواب

ديده ام خورشيد را در خواب تعبيرش تويي

خواب دريا وشب مهتاب تعبيرش تويي

زآن لب شيرين حوالت كن برايم بوسه اي

اي كه روياي شب مهتاب تعبيرش تويي

گيسوانت را به گرد گردن من حلقه كن

دوست!اي كه خواب پيچ وتاب تعبيرش تويي

از معبرها نمي پرسم كه خواب صبح وصل

عشق من بي رمل واسطرلاب تعبيرش تويي

خود نه تنها خواب هاي چشم تن ،بل بي گمان

هرچه چشم جان ببيند خواب تعبيرش تويي

خوب من خواب تو را ديدن در اين دنياي بد

چون گل روييده در مرداب تعبيرش تويي

شعر الهام ديداريان

 

با دلم سرسخت شو... تا مي تواني سخت تر

مي شود دل كندنم با مهرباني سخت تر

من كه مي دانم خدا بي آنكه مبعوثم كند

دائما ميگيرد از من امتحاني سخت تر

زندگي را باختم در اين قمار اما هنوز

حاضرم حتي بپردازم زياني سخت تر

هيچ فكرش را نمي كردم كه بعد از رفتنت

بگذرند اين لحظه ها،آني به آني سخت تر

سخت بار اورده اين دنيا مرا اما چه سود

مي شود جان كندنم با سخت جاني سخت تر

آه!مي آورد رستم هم در اين پيكار كم                             

پيش پايش بود اگر هر بار خواني سخت تر

شاعر:الهام ديداريان

 

اشعاري از مولانا:

جان زهجر عرش ، اندر فاقه اى

 

تن زعشق خاربن ، چون ناقه اى

 

جان ، گشايد سوى بالا بال ها

 

تن ، زده اندر زمين چنگال ها

 

اين دو همره ، يكديگر را راهزن

 

گمره آن جان كاو فروماند زتن

 

همچو مجنوند و چون ناقه اش يقين

 

مى كشد آن پيش و اين وا پس به كين

 

ميل مجنون ، پيش آن ليلى روان

 

ميل ناقه پس پى كره دوان

 

يك دم از مجنون خود غافل شدى

 

ناقه گرديدى و واپس آمدى

 

گفت : اى ناقه ، چون هر دو عاشقيم

 

ما دو ضد، بس همره نالايقيم

 

تا تو باشى با من اى مرده ى وطن

ادامه نوشته

مناجات طنز

 

خدايا به خاطر تمام چيز هايي كه

دادي،

ندادي،

دادي پس گرفتي،

ندادي بعدا دادي،

ندادي بعدا مي خواي بدي،

دادي بعدا مي خواي پس بگيري،

داده بودي وپس گرفته بودي،

اگه بدي پس مي گيري،

پس گرفتي دادي،

پس گرفتي بعدا مي خواي بدي،

اگه مي دادي پس مي گرفتي،

نداده بودي فكر ميكردم دادي و

پس گرفتي،

خلاصه خداجون سرتو درد نيارم

به خاطر همش شكر!!!!!!!!

دو تا شعر برای درس ریاضی

رياضي درس خشك ودرس سردي است

رياضي بهر ما همچون نبردي است

نبردي كاندر آن تيغت مداد است

حريف ودشمنت مشق زياد است

ادامه نوشته

شعر

از عطر لطيف رازقي مي پرسم

از سختي راه عاشقي مي پرسم

 بانوي عزيز من نخستين بار است

از اينكه به عشق سادگي مي پرسم

....

ادامه نوشته

پيامك انتظار سري دوم

بگذار بگويمت دلم غم دارد

يك عالمه اشك وآه وماتم دارد

عجل بظهور ،عصر آدينه ها

اي يوسف فاطمه تو را كم دارد

................

ادامه نوشته

پيامك انتظار سري اول

 

خوابيم و حقيقت به خدا نيست به جز اين

ما غايب او منتظر آمدن ماست

.......................

ادامه نوشته